Surf ook ’s nachts en red de planeet

February 28, 2007 on 5:59 pm | In IT en zo | 3 Comments

Vandaag viel mij de vrij grote fluctatie op in het stroomverbruik van de servers die ten dienste staan van onze webhosting diensten. Het valt meteen op dat er ’s nachts ongeveel 10% minder verbruikt wordt. Logisch natuurlijk, de sites van onze - hoofdzakelijk Benelux klanten - worden enkel overdag druk bezocht:

Power

Hetzelfde patroon zien we niet terug bij het verbruik door een deel van onze colocatieklanten (tweede grafiek). Vermoedelijk gewoon omdat hun servers meestal voor andere doeleinden gebruikt worden (applicaties, andere webdiensten) en ze minder last hebben van die dag/nacht fluctuatie. De dalen worden enkel veroorzaakt door het verwijderen van materiaal voor onderhoud.

Conclusie: de stroom die s’nachts nodig is om de continue beschikbaaarheid te garanderen wordt niet optimaal benut. De hoeveelheid opgevraagde data bedraagt tijdens de nachtelijke uren slechts 10 procent van wat het overdag is en toch verbruikt het geheel 90 procent van de stroom. Indien men meer ’s nachts zou surfen zou dat ’sluikstroomverbruik’ iets beter benut worden.

Voor een datacentrum is het handig dergelijke data te analyseren. De stroom, koeling en backup moet voorzien zijn op die pieken. De vraag rijst dan natuurlijk hoe men best factureert: op het gemiddelde verbruik, op het totale effectieve verbruik of op het piekverbruik. De kost van de voorzieningen kruipt uiteraard in de pieken waar het datacentrum rekening moet mee houden. Ik verwacht dat men de komende jaren dan ook gaat factureren op piekverbruik.

Marktevolutie..

February 1, 2007 on 4:08 pm | In Algemeen | 6 Comments

Er is een fenomeen binnen de hostingmarkt waar ik al een tijdje mijn idee over kwijt wil. Iedere serieuze speler in de branche krijgt ermee te maken en moet er rekening mee houden in zijn bedrijfsbeleid. Ik heb het over de “marktverstoorders”… Daaronder versta ik bedrijven die omwille van om het even welke reden, hun diensten onder de marktprijs verkopen. Ik maak even een persoonlijke analyse.

In de hosting business is weinig productdifferentiatie mogelijk. De diensten zijn namelijk gemakkelijk beschreven: shared hosting in termen van bandbreedte en schijfruimte, transit in termen van Mbits, co-locatie in termen van rackspace en stroomverbruik. Een klant die het aanbod vergelijkt zonder voorkennis, zal waarschijnlijk voor de goedkoopste leverancier opteren — de verkregen diensten zijn toch overal dezelfde. Het eerste en meest uitgesproken differentiatiepunt voor hostingbedrijven is dus de prijs.

Dit is prima, zolang alle aanbieders dezelfde kwaliteit in dienstverlening bieden en de prijsschommelingen niet te groot zijn. Het probleem manifesteert zich wanneer een aanbieder lage kwaliteit aan lage prijs biedt. Het probleem is drieërlij:

Het verwachtingspatroon van de klant wordt verziekt: Eénmaal de klant diensten aan lage prijs inkoopt, zal hij moeilijk meer geld willen neerleggen voor een betere dienst wanneer er met de huidige dienst iets verkeerd loopt. Een recent voorbeeld hiervan zijn EA klanten in LCLA, die op 31/01/2007 volledig dark gegaan zijn wegens geen redundante verbinding van EA naar LCLA. Wanneer bleek dat het probleem niet opgelost ging geraken zijn die mensen bij alternatieve aanbieders komen aankloppen; zo ook bij ons. Toen wij onze prijzen doorgaven (die conform norm en kwaliteit zijn), kregen wij belachelijke reacties (met nodige dt-fouten) zoals “zijn jullie gek?” of “een locatie in NL kost 1/4 van jullie prijs”. Een klant zal bijna altijd de prijs van de concurrentie tegen een leverancier proberen uit te spelen, zonder alle bijkomende kwaliteitsfactoren te evalueren.

Concurrentie wordt verziekt: Aangezien de prijs de sterkste differentiatiefactor is in onze industrie, kunnen bedrijven met een “normale” pricing strategy niet op tegen het aanbod van bedrijven die aan dumpingprijzen leveren. Als je een goede dienst wilt uitbouwen kost dat nu eenmaal geld. Beginnende en mainmarket bedrijven voelen heel sterk de invloed van dumpingprijzen bij de concurrentie; enkel nichespelers blijven redelijk bewaard van het effect. Ik denk bijvoorbeeld aan ongezonde overselling: een Amerikaans hostingbedrijf dat voor minder dan 5EUR p/m voor 185GB diskspace en 1.8TB bandbreedte levert. Begrijp mij niet verkeerd, overselling is een essentieel element in de shared hosting business, maar ik spreek hier van overselling met een factor van drie cijfers!

Bedrijven die aan “selling on the edge” doen gaan overkop of moeten klappen incasseren: Met een goedkope structuur trek je gemakkelijk veel klanten aan, maar bij het minste probleem gaat het goed mis. Zulke bedrijven hebben immers geen reserves, geen operationele en financiële veiligheidsmarges en genieten doorgaans ook nog eens weinig geloofwaardigheid.

De enige oplossing voor een mainmarket speler is de prijzen handhaven of zelfs in combinatie met productdifferentiatie de prijzen doen stijgen. Men moet dan inspelen op een tweede, minder prominente maar zo mogelijk meer belangrijke productdifferentiatie: kwaliteit. Evolueren naar een niche waarin kwaliteit primeert is de enige manier om na 3, 5 of 10 jaar er nog te staan. En pech voor de klanten die we in dat proces verliezen.

Powered by WordPress with Pool theme design by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds. Valid XHTML and CSS. ^Top^